"Uh... Loreneah," mompelde Steven. "We hebben een probleem."
Hij wees op het schermpje van zijn mobiel. Het was vijf voor zeven.
"Shit!" zei Loreneah gesmoord. "Halen we dat nog?"
Steven schudde zijn hoofd. Loreneah slaakt een diepe zucht.
"Ga je dan nog mee naar mijn huis?" Loreneah knikte.
"Achja."
Steven deed de deur open en ging Loreneah voor naar binnen.
"Jij nog iets drinken?" Loreneah knikte en deed de deur dicht. Ze volgde Steven naar de woonkamer en plofte neer op de bank. Steven verdween in de keuken en kwam terug met twee glazen sinaasappelsap. Hij zette de glazen neer en plofte naar Loreneah op de bank. Loreneah pakte het glas aan en zette het aan haar lippen. Steven pakte de afstandsbediening en deed de tv aan.
"Laten we het nieuws kijken." zei hij cynisch, en hij zette het geluid harder. Een magere vrouw met kastanjebruin geverft haar in een knotje keek ernstig in de camera.
"Slecht nieuws voor alle treinreizigers uit Amersfoort in omstreken." zei ze eentonig. Steven en Loreneah keken elkaar verbaasd aan.
"Vanmiddag zijn op alle treinstations in Amersfoort de bovenleidingen opzettelijk doorgeknipt. Al het treinverkeer van en naar Amersfoort is stilgelegd. Volgens de woordvoerder van de ns gaat het een paar dagen duren voor het probleem is opgelost."
Steven trok zijn wenkbrauwen op. "Dan kun je vandaag niet eens terug!"
"De Amersfoortse politie staat voor een raadsel, nog nooit eerder werden zoveel bovenleidingen op dezelfde dag opzettelijk doorgeknipt. De enige aanwijzing is een rode heggeschaar van het merk Garden Artist die een paar meter van het spoor af in de bosjes is gevonden. De heggeschaar zag er zo uit."
Er verscheen een foto van een rode heggeschaar op het beeldscherm. Steven's mond viel open; dat was precies dezelfde heggeschaar die zijn vader vandaag gekocht had.
Loreneah keek Steven vertwijfeld aan. "Dat is dezelfde..."
"Ja, ik zie het" viel Steven haar in de reden. "Maar waarom zou mijn vader...?"
"Je hebt gelijk," zei Loreneah weinig overtuigend. "Het zegt niks. Die man in de winkel zei dat het een goed merk was, er zijn vast honderden mensen die zo'n heggeschaar hebben."
"Op de heggeschaar zijn geen vingerafdrukken gevonden. De dader droeg vermoedelijk handschoenen. De politie heeft een onderzoek gestart. Ondertussen probeert de ns het probleem zo snel mogelijk op te lossen. Dan het volgende; In Rotterdam is vanmorgen..."
Steven zette de tv weer zachter.
"Je kunt een trein naar huis dus wel vergeten vanavond." Loreneah knikte
"Ik ben mijn moeder zometeen wel."
"...familie van Bijsmin is erg bezorgd over hun zoontje. Jamie is twee dagen geleden voor het laatst gezien."
"Hè?" Steven zette de tv weer harder.
"Alweer iemand verdwenen?" zei Loreneah verward.
"Niet zomaar iemand." stamelde Steven. Hij staarde ontzet naar de foto die op het scherm verscheen.
"Wéér iemand van de conventie!"
"Wéér iemand van de conventie!"
"Het klopt niet." mompelde Steven. "Het waren allemaal meisjes, waarom dan Jamie?"
Loreneah haalde haar schouders op. "Misschien was de ontvoerder de meisjes zat?"
Steven reageerde niet. Hij typte iets in op google. Het licht van het beeldscherm scheen op zijn gezicht.
"Joni, Lisa, Jamira, Nanet, en nu Jamie..." mompelde Steven afwezig. Allemaal meisjes, behalve Jamie..."
"De ontvoerder verlegt zijn grenzen. Zou jij nu ook in gevaar zijn?" vroeg Loreneah angstig.
"Dat ligt eraan." zei Steven mysterieus. "We weten niet wat zijn criteria zijn. Als het alleen om mensen van de conventie gaat wel."
"Maar dat zijn er honderden!" riep Loreneah. "Hij kan ze toch niet allemaal ontvoeren?"
Steven haalde zijn schouders op.
"Arme Joni..." zei Loreneah zacht. "Maar ik ben ook van de conventie! Denk je dat hij mij ook zou willen ontvoeren?"
Op dat moment ging de deur open.
"Steven, we gaan eten."
Steven knikte en klikte het venster weg.
"Ik hoop dat het geen probleem is dat ik ook mee-eet?" zei Loreneah voorzichtig. "Het spijt me dat U het niet eerder wist."
"Geen probleem." zei Steven's vader met een brede grijns. "Er is genoeg."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten